Çok havalı bir slogan var burada.
“Asef Bey, yirmi dört saat sonra idam edileceksiniz. Son arzunuz olarak hayat hikâyenizi anlatmak istediğinizi belirtmişsiniz. Sizi dinliyoruz.”
“Ben Asef Gasil. Sabık genel cerrahım, buraya gelene kadar da başarıyla görevimi idame ettirdim. Ufak bir ilçede orta hâlli bir ailenin oğlu olarak doğdum. Doktor olmaya, ölüm meselesini bir takıntı hâline getirdikten sonra karar verdim.
“Bir derdi olmalı şairin…” diye aklından dalgın dalgın geçirdi dişlerini fırçalarken. Aynadan delici bakışlarla derdini araştırır gibi gözlüyordu kendini. Ön dişlerini iyice fırçaladıktan sonra azı dişlerine şöyle bir değdirdi fırçayı. Fırçanın üzerindeki köpükleri yıkadıktan sonra ağzını çalkaladı ve kendi kendine konuşmaya devam etti: “Bir derdim de yok ki…”.
Uzun koridordan ve birkaç parmaklıklı kapıdan geçtikten sonra, görüşme salonuna ulaştım. Bunun için çok uzun süre bekledim. Ellerim terliyordu. Boğazımda da bir düğüm oluştuğunu hissediyordum. Heyecanlandığımda hep böyle hissederim. Önümdeki gardiyan son kapıyı da açtı. Bana döndü, gözlerimin içine baktı.
Ebru Erdemoğlu’nun öyküsü Dümen Dergi’de!
Ahmet Abi, o sabah da, suratında kocaman gülümsemesiyle neredeyse zıplayarak kendine has yürüyüş tarzıyla ofisin kapısından, elinde çay tepsisiyle girdi. Kel kafasına şap diye vurdu …
Açık pencereden esen soğuk rüzgarın bedenimi sarmasıyla ürperdim. Mayıs ayında havanın böyle soğuk olabileceğine şaşırarak kalkıp pencereyi kapattım. Sesi ilk duyduğumda evde tek başınaydım. Karanlığın …
Saygıdeğer amirim Fethi Bey, Şu an yazmakta olduğum bu mektubu eminim ki uzun süredir beklemektesiniz lakin başıma gelen türlü musibetten ancak sıyrılabildim. Günlerdir kâh ağaç …
Yeni yağmış yağmurun çıkarttığı karmaşa hâlâ etkiliydi sokakta. Bir anda boşanmıştı sağanak, herkes aceleyle sığınacak bir saçak aramış, bu beklenmedik histerik misafirin ne zaman gideceğini …